صدا کن مرا
صدا کن مرا
صدای تو خوب است
صدای تو
سبزینه ی آن گیاه عجیبی است
که در انتهای صمیمیت حزن میروید
صدا کن مرا...
+ نوشته شده در ساعت توسط tabkhir
تو هنوز احساساتت جوانی میکند و هنوز قلبت می درخشد، منطقی باش با قلب کهنه و دست چندم من چکار داری؟؟؟
نوشتههای پیشین
آرشیو موضوعی
پیوندها
- تنها در مسیر عشق
- دور همی(قروقاطی)
- دلنوشته های یک غریبه
- عشق
- ترک عشق
- عشق
- گل صورتی
- شیرازی پرچم ش بالاس
- ما همانیم
- بن بست تن تو
- جرعه وصال
- ما دوتا
- ماه من غصه نخور
- سکوت فریاد است و هیاهو تاوان اعتماد
- my friend
- پسر سنگ دل
- احسان کاظمی
- محمد فرخ طلب
- آیا خداوند برای بنده هایش کافی نیست...
- برگی از دفتر عمرم
- هر آیینه
- غزل بخوان وبرقصان مرا به لهجه ی عشق
- ترانه های تبعید
- من سرایشگر اندوه نگاهی نگرانم
- دلنوشته های زهرا تمیمی
- گلهای سنگی
- شاعر تر از همیشه
- شبانه بلگفا
- کوتوال
- ادبستان
- مهیار سنائی
- تلخک2010
- اشعار مصطفی میرزایی
- الف لام عشق
- سرزمین تنهایی
- فصل پا برهنگی
- یا ایهاالعزیز
- چشمه نور
- چکاوک
- دیش سپید
- باغ نگار
- کنار صندلی آنجا کنار فنجان ها
- به نام او که در تنهاییم همراهم است
- شهریار شفیعی
- the best friend
- مجله ی ادبی و فرهنگی ناودون
- منتظر
- دل نوشته ها!!!
- رز گل
- فقط بخند